Pagina's

vrijdag 29 april 2016

Het is maar wat je normaal noemt

Zoon heeft wat ze noemen een lui oog. Dit komt doordat hij met één oog (erg) bijziend is met ook nog eens een cylinderafwijking. Tja en als je met één oog slecht ziet, dan neemt het andere oog het zicht in zijn eentje over.

Het luie oog kwam aan het licht tijdens een standaardcontrole van het consultatiebureau. Ondanks dat zoon met één oog vrijwel niets zag hadden wij hier helemaal niets van gemerkt. Dan is het fijn dat er van die standaard controles zijn.

En dus is zoon al een poos onder behandeling voor dat oog. Voor zijn slechte oog heeft hij een contactlens en op zijn goede oog zit een paar uur per dag een pleister, zodat het andere oog aan het werk wordt gezet.

Alles bij elkaar is het best wel wat voor een kleuter, hoewel er op het schoolplein gelukkig meer kinderen rondlopen met een pleister op hun oog.

Kleuters hebben zo hun eigen manier om met dit soort dingen om te gaan.
De knuffels hebben ook regelmatig een pleister op hun oog en dragen soms zelfs een contactlens. Heel schattig om te zien hoe zoon hen geruststellend toespreekt als deze vervangen moet worden.



Vanmorgen zag ik dat zelfs het portret van Anna (van Frozen - dé Disney - prinsessenfilm voor kleuters) een oogpleister had gekregen.

En zo is een afgeplakt oog hier langzaam aan de standaard geworden.
Alleen de man en ik wijken enigszins af.

Het is maar wat je 'gewoon' noemt.






5 opmerkingen:

  1. Lief hoor hoe je zoon er mee om gaat. Onze ene dochter heeft ook een cilinder en had voor haar vierde ook een lui oog. Ik plakte de oogstickers in een schrift, zodat ze aan het eind wist hoeveel stickers ze op gehad had.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zullen heel veel stickers geweest zijn.
      Tegenwoordig heb je ook van die posters waar je stickers op kunt plakken, maar dat slaat bij mij niet zo aan...
      Nu dragen de knuffelbeesten de oogpleisters af...

      Verwijderen
  2. Wat fijn inderdaad dat het consultatiebureau dit ontdekte. Zo stijgen ze weer een beetje in mijn achting.

    En wat leuk dat je zo ziet hoe je zoon zijn knuffels geruststelt!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is sowieso heel grappig om je eigen manier van doen terug te zien bij je kinderen vind ik (hoewel niet altijd ;-))

      Verwijderen
  3. Ik heb het vroeger ook heel lang gehad, zo'n afgeplakt oog! Het is een van mijn vroegste jeugdherinneringen ;)

    BeantwoordenVerwijderen