Pagina's

dinsdag 22 maart 2016

Aanslag in België

Minstens 34 mensen komen nooit meer thuis bij hun geliefden. Veel anderen zijn gewond.

Eerst Frankrijk, nu België. Voor ons zeeuwen niet alleen in afstand dichterbij, maar ook in gevoel. Net alsof er een gewapende overval was bij de buren.

Wat ik het ergste vind (buiten die mensen die er niet meer zijn en die andere mensen die hen zo zullen missen) is de gemeenheid ervan.

Hoe kun je dit bedenken en uitvoeren, terwijl je wéét dat je er onschuldige mensen mee kwetst. Dat je kinderen een vader of moeder ontneemt, dat je gezinnen en geliefden uitéén rijt. Hoe kun je dat in vredesnaam oké vinden?
En hoe kun je geloven dat er ergens een god is die dit oké vind?

Het is voor mij te gemeen om te bevatten.
Dat er zulke mensen rondlopen op deze aarde. Ik kan er niet over uit.

En dus brand ik maar een kaarsje voor hen die gingen en voor hen die achterbleven. Dat de liefde, redelijkheid en vriendelijkheid mogen winnen van deze gekte.





3 opmerkingen:

  1. Er is geen God die dit goedkeurd en goedvind. Zowel in de Bijbel als in de Koran staat dat je niet mag moorden. Dit is geen strijdt om geloof, maar puur om macht. Verschrikkelijk. ...

    BeantwoordenVerwijderen