Pagina's

zondag 10 januari 2016

Op pad met Tom

Gisteren moest ik ergens zijn waar de man me de vorige keren heenreed. Nou ben ik niet zo'n held op nieuwe routes. Niet alleen heb ik last van een totaal gebrek aan richtingsgevoel, er is ook een zekere gewenning aan de rustige zeeuwse wegen. 
En rij dan maar weer eens in een vreemde stad...

Maar goed... Tom ging mee, dus die vertelde me heel de route of ik naar links, naar rechts of noch twintig km rechtdoor moest. En wat denk je?! Ik kwam aan :-)
En niet alleen kwam ik aan: met de route van Tom eindigde ik stipt voor de deur in plaats van aan de andere kant van het spoor, met nog 2 km lopen en een enge stationsbrug voor de boeg (wat heel onhandig onze gebruikelijke route was).

Ik was er bepaald trots op!


Na de wasmachine (en nog wat zaken) vind ik Tom toch echt de uitvinding van de vorige eeuw. Ideaal voor als je op pad moet zonder richtingsgevoel en kaartlezer (of nog erger: zonder richtingsgevoel met een beroerde kaartlezer.... herinnert iemand zich de autoruzies nog van het voor-tomtomse tijdperk?).

Zit Tom ook altijd bij jou in de auto?
En ben jij een held op de weg?




13 opmerkingen:

  1. Ik ga niet zo vaak met de auto, meestal met de trein. Dat is nog makkelijker. Maar als ik met de auto ga leen ik er altijd een van iemand. Ideaal, scheelt een hoop stress.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De trein heb ik ook overwogen in dit geval, alleen kwam er dan een uur reistijd bij (enkele reis). Dat is een nadeel van wonen op het platteland.

      Verwijderen
  2. Jazeker! Ik heb echt een slecht richtingsgevoel, dus ik ben altijd blij als ik aankom, vooral plekken waar ik voor het eerst heen moet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar Doortje, ik ben ook altijd blij als ik aankom. En dan het liefst relaxt, zonder verdwaal-stress.

      Verwijderen
  3. Nee, maar mijn oudste dochter gebruikt wel de tomtom en ik begin daar toch wel steeds meer het nut van in te zien.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vooral bij nieuwe routes is het fijn. Je kunt ook een Tomtom op je telefoon zetten, dan heb je hem altijd bij je.

      Verwijderen
  4. Ja heerlijk een Tom. Ik wilde er ook nooit aan tot ik een ongeluk kreeg toen ik de weg aan het zoeken was. Toen heb ik er meteen 1 gekocht. Een van de beste uitvindingen ban de laatste 100 jaar. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei... ik snap dat je gelijk een Tom in de auto wilde.
      Rijden en op kaarten / bordjes kijken is best lastig in druk verkeer. Dan is een Tomtom een uitkomst.

      Verwijderen
  5. Ja, toevallig afgelopen vrijdag moesten we ergens naartoe waarvan ik het laatste stuk niet wist. Dus Tom ingeschakeld. Nou die stuurde mij door velden en over afgelegen wegen. Ik zei tegen manlief, dit kan niet kloppen. Wij moesten nl naar een hele grote winkel en die liggen normaal gesproken aan hele grote doorgaande wegen.
    Uiteindelijk zijn we aangekomen en de terugweg toch maar op gezond boerenverstand gereden. En zie daar, we waren binnen no time op de autobaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Soms heeft Tom inderdaad zijn dag niet en soms is hij dan erger dan een slechte kaartlezer.

      Één voordeel: Tom moppert nooit terug. ;-)

      Verwijderen
  6. Afgelopen jaar voor een bruiloft van vrienden op zoek naar een kerk. We kwamen in het buitengebied, op het terrein van een psychiatrisch wooncentrum of bij verstandelijk gehandicapten centrum terecht, dat was me niet helemaal duidelijk. In ieder geval Tom leide ons flink door het buitengebied en de locatie klopte wel. De kerk was onderdeel van het terein.
    Hier was ik zelf niet gaan zoeken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met zulke locaties is een tomtom zeker handig.
      Klinkt als een mooie locatie

      Verwijderen
  7. Ik ben dolblij met Tom! heb mijn rijbewijs gehaald op de rustige Zeeuwse wegen en ben later 'geëmigreerd' naar de randstad. dat was ff wennen, pfff. Vorige week ging ik een kastje halen dat ik via MP had gescoord, zelf met Tom kwam ik niet tot aan de deur en moest ik keren op een heel eng smal dijkje ergens in de polder (hebben ze in de randstad ook nog een paar van :-)) maar goed, zonder Tom was ik er helemaal nooit gekomen met mijn totale gebrek aan richtingsgevoel.

    BeantwoordenVerwijderen