Pagina's

maandag 26 september 2016

Voor wie maak jij je huis schoon?

Sommige blogposts kunnen je zo bezig houden he...

Huisvlijt schreef één of twee weken geleden een blogje 'Waarom ik schoonmaak als er bezoek komt', wat ik met interesse las.

Wat schetst mijn verbazing: niet alleen zij, maar bijna al degenen die reageerden poetsen hun huis een beetje extra schoon als er bezoek komt.

Je voelt 'm al aankomen waarschijnlijk.... dat doe ik dus niet.
Hier poets ik sec voor mezelf. Dit gaat dan wel in zo min mogelijk tijd met zoveel mogelijk resultaat. Niet omdat ik het huishouden onbelangrijk vind, maar er is naast werk, de zorg voor zoon, leuke dingen doen en af en toe nog even zitten gewoon erg weinig tijd voor dingen als stofzuigen.



Wekelijks zoef ik een snel rondje. Er wordt dagelijks opgeruimd en af en toe wordt er iets extra's schoongemaakt. En is het toilet tussendoor niet fris meer, dan gaat er subiet een doekje langs.


En dat allemaal voor mezelf, want ik vind het fijn om in een schoon en opgeruimd huis te wonen. Heerlijk een boekje lezen op de bank in een schone woonkamer is toch wel één van mijn genietmomenten.

Niet dat het hier heel lang spik en span blijft met een (rommelige) kleuter (en man), drie katten en onze regelmatige strandbezoekjes, maar in ieder geval schoon en opgeruimd genoeg voor mij. Onverwacht bezoek is altijd welkom, want zolang ik me prettig voel in mijn huis, dan is het goed genoeg voor ieder ander.

Mijn man beziet dit anders. Wil ik hem huishoudelijk echt in de benen krijgen, dan moet ik mensen uitnodigen. Want voor zichzelf doet hij het dus niet.
Ik mag er altijd een beetje om glimlachen als hij vlak voor de komst van bezoek zich uit staat te sloven met stofzuiger en poetsdoekjes.

Blijf ik zitten met de prangende vraag:

Voor wie maak jij je huis schoon?

zondag 25 september 2016

Volle dagen

Sommige dagen zijn gewoon zo vol, ook al gebeurt er op het oog niet zoveel. 

En dus dronk ik Eritrese koffie bij de moeder van een vriendinnetje van zoon (vreselijk lekker trouwens - daar kan onze koffie thuis niet aan tippen en díe is naar Nederlandse begrippen al behoorlijk goed), samen met haar en de mevrouw van vluchtelingenhulp, ruimde ik op, schuurde en beitste ik een trapleuning, had ik zoon + vriendinnetje over de vloer (wat erg leuk is) en hoorde ik de man aan die een paar lastige klussen heeft. 

Verder werkte, waste en poetste ik nog wat en schreef ik zoon in voor zwemles. 

Verder sliep ik weer eens een paar nachten slecht (lees 's nachts wakker / te laat naar bed / te vroeg gewekt). En dan denk ik soms dat ik de enige ben met van die bizar volle dagen. Maar dat is nooit waar. Bergen moeders hebben dit soort dagen kennelijk. 


En het is niet dat het vervelend is of zo... maar gewoon zo vol en vermoeiend dat je elke avond je bed in tolt van vermoeidheid. 


Mmm... zou je daar minder last van hebben als je sport?


Hoe vol zijn jouw dagen?
En helpt sporten om meer energie te hebben aan het einde van je dag?

(zit ik me wel even af te vragen wanneer ik in vredesnaam zou moeten sporten, maar kind en sport is vast wel te combineren op de één of andere manier...)




vrijdag 23 september 2016

Een afgebroken kies.....

Vanmorgen kauwde ik lekker een pepermuntje weg voor de koffie - tot ik iets hards tegenkwam. Dat harde bleek jammer genoeg geen steentje te zijn, maar een deel van mijn kies...

Nou ben ik geen held met tandartsen en spontaan afbrekende kiezen zjjn ronduit eng.

Gelukkig kon ik dezelfde dag nog bij mijn tandarts terecht voor een spoedafspraak aan het einde van de dag. Hij kon er dan in ieder geval naar kijken en hopelijk wat lapwerk verrichten.

Na twee uurtjes belde de assistente me nog eens terug: er was een afspraak komen te vervallen, of ik zo gelijk kon komen? Dan kon de tandarts ook meer doen dan alleen wat kijk- en lapwerk.

En voila: de kies is weer als nieuw. De tandarts was zelfs zo aardig om in de tijd tussen verdoving en behandeling gelijk maar even de halfjaarlijkse controle te doen en het tandsteen te verwijderen. Dan hoef ik volgende week niet weer in die stoel (hij kent me ;-)).

Alle enge haakjes van de tandarts


Ik vond mezelf ondertussen best stoer om de boel zo vlotjes even te regelen en te laten doen - om daarna met een halfverdoofd gezicht weer opgewekt op het schoolplein te staan.

Volgens zoon krijg ik trouwens vast een muntje van de tandenfee als ik het brokje tand onder mijn kussen leg. Misschien moet ik dat maar doen. Zo'n muntje heb ik wel verdient met al dat gedoe van vandaag.

Ben jij een held bij de tandarts?

dinsdag 20 september 2016

Een sentimenteel watje

Gisteren besloot ik om de kledingbakken van zoon op zolder eens goed uit te zoeken. Daar staan namelijk de bakken met te grote en te klein geworden kleding. Het is goed met regelmaat even naar de grotere maten te kijken, zodat de passende maat in de kledingkast kan. Daarbij had ik me bedacht dat er missschien toch één en ander naar de kringloop kon van de te klein geworden kleding.

Maar wat blijkt: ik ben een sentimenteel watje. 

Al die kleren waar ik zoon het eerste jaar in rond heb zien lopen...de schoentjes die hij meekreeg toen we hem adopteerden. Het eerste bloesje wat we voor hem kochten. De croc's die ik kocht nadat ik wist dat we eindelijk papa en mama zouden worden.  

Een paar spullen heb ik verplaatst naar de herinneringendoos. De rest heb ik maar weer opgevouwen en terug gestopt. We kijken er een andere keer nog wel naar als zoon nog een stukje verder is gegroeid en ik in een meer daadkrachtige bui ben.

Ondertussen bedacht ik me hoe vreselijk hard het allemaal gaat. Nog niet zo heel lang geleden vroeg ik me af of ik ooit nog moeder worden zou. En zie hier! Ik ben het! Met een kind wat overal uitgroeit, redeneert als Brugman en sinds deze week opeens elke dag thuis schoolwerkjes wil maken.

Doe jij makkelijk spullen / kleding weg van je kinderen?
Wat heb je bewaard?



maandag 19 september 2016

Zelf wokgroenten maken

Maandag is voor mij en zoon altijd een lange dag. Vlak voor etenstijd komen we allebei moe en hongerig thuis. Soms heeft de man dan al gekookt, maar soms ook niet. Ook hij moet immers werken, ook al is het dan vaak thuis. En midden in een zakelijk telefoongesprek is het lastig koken.

Dat is op zich niet erg, als er vervolgens maar snel eten op tafel komt. Want een vermoeid en hongerig kind wat moet wachten geeft hier gewoonlijk een nogal dreinerig resultaat.

En dus kreeg ik gisteravond een flitsend idee: een zelfgemaakt wokpakket! Ik heb gewoon alle groenten voor vanavond al voorgesneden in een bak zitten. We eten er mie bij (in kokend water in 4 minuten gaar) en biefstuk (dat duurt 10 minuten).

Groentenpakket:: klik, klik, dicht en klaar voor morgen


De man is ook geïnformeerd. Want mocht hij wel zijn handen vrij hebben, dan is het heel fijn als hij de mie / wokpakket en biefstuk in de pannen gooit terwijl wij huiswaarts keren.


Wat is jouw succesrecept voor de dagen dat het eten echt snel klaar moet zijn?

zaterdag 17 september 2016

Plezierige eenvoud

Halverwege een speelafspraakje bij ons bedacht zoon dat het wel leuk zou zijn om naar de wilde appelbomen te lopen. 

We gingen en hadden dikke pret met ons simpele uitje. We bezochten de ezels, liepen een eindje op met de leenhond van de boerderij en raapten uien op een net gerooid veld. 

Tot slot plukten we nog wat wilde appels en zwaaiden nog eens naar de ezels, die luid balkend afscheid namen. 

De jongens vonden het een top-uitje en het bezoekende jongetje was hardstikke groos (trots) dat hij met uien voor zijn moeder thuis kwam. 


Altijd leuk als zo'n eenvoudig uitje zo'n succes is. En ik heb er nog een paar kilo uien aan overgehouden ook!


Wat is jouw favoriete eenvoudige uitje?

vrijdag 16 september 2016

Minder vaste lasten deel 1: de autokosten

Op advies van velen van jullie gaan we de uitgaven terugschroeven vóórdat ik stop met werken. En dus pakte ik op mijn administratie ochtend er eens een aantal verzekeringen van de man bij.

277 Euro vliegt er maandelijks uit aan een WA verzekering voor bedrijven, twee verzekeringen voor bedrijfsauto's en een verzekering voor de privé auto. 
Dat is 3324 euro per jaar. 

Een globale check leerde mij dat het concurrerende bedragen waren. Dus koos ik ervoor om bij dezelfde verzekeraar te blijven, maar om te kijken of de dekking in sommige gevallen kon worden terug geschroefd.

Bij het narekenen bleek tot mijn verbazing dat er bij één bedrijfsbus slechts 40 cent verschil zat tussen WA en WA met beperkt casco. Erg vreemd, maar aangezien wij volgens internet hierbij spekkoper zijn (bij andere verzekeringsmaatschappijen betaal je datzelfde bedrag voor alleen WA en dus een flinke schep meer voor WA / beperkt casco) laten we het er maar bij. 



De andere bestelauto was een ander verhaal. Om onduidelijke reden had de man deze verzekerd op volledig casco. Daarbij had hij er vorig jaar schade mee gereden (waarbij het dan wel weer erg fijn was dat hij die extra dekking had... ;-)), waardoor er geen korting op zat voor schadevrije jaren (bij bedrijfswagens gaat dat kennelijk per auto, niet op persoon). Het omzetten van volledig casco naar enkel WA bleek 60 euro per maand te schelen. Dat is 720 euro op jaarbasis! 

Voor wie nu denkt dat dit risicovolle wijzigingen zijn: de dagwaarde van de bestelauto's komt niet boven de 5.000 euro per stuk uit. Dat bedrag hebben we staan. Als we de verzekering door zouden laten lopen, maar geen schade rijden die onder die volledig casco dekking valt, dan kunnen we van het bespaarde bedrag na zeven jaar een 'nieuwe' (tweedehands)  bus kopen.

Hoe is jouw auto verzekerd?
WA / beperkt casco / casco of all risk?