Pagina's

maandag 2 januari 2012

Kadootjes en consuminderen

Één van mijn (vele) uitgavenposten is die van kadootjes.
En natuurlijk wil ik kijken of ik ook hier bezuinigingshandvatten aan kan vinden, zónder dat ik inlever op het gift-idee.

Nu heb ik een heel leuk blog gevonden met allemaal kleine leuke dingetjes om te maken. Veel dingen zijn zeer geschikt als kadootje. Het blog heet "Creatief blog van de week". 

Van daar uit ben ik zelf verder gaan verzinnen en ik kwam op de volgende dingen:
  • Zelfgebreide sokken
  • Kruidenolie of kruidenazijn in een leuk flesje of potje (dat laatste tweedehands of hergebruik van mezelf), met het recept erop natuurlijk.
  • Kruidenmengsels
  • Zelfgemaakte chocolademelklollies
  • Tasje voor telefoon of e-reader
  • Kruidenzout
  • Mueslimix (zelfgemaakt - Nigella heeft een recept wat ik al heel lang uit wil proberen).
  • Receptenboekje
  • Geurzakjes lavendel
  • Kruidenzaden of zelfgezaaide kruidenplantjes (of andere plantjes)
  • Zelfgemaakte mosterd
Op zich allemaal dingen die ik zelf graag zou krijgen. Alleen zie ik niet iedereen blij worden van zelfgemaakte etenswaren en zijn er om mijn heen behoorlijk wat mensen die echt niets kunnen met een lekkere olijfolie en / of gewoon niet zulke lekkerbekken zijn als wij. 

Een bijkomend "probleem" is dat veel mensen gewoonweg omkomen in de spullen / eten. Moeilijk om dan nog een leuk, nuttig of lekker kadootje te geven.Of misschien zit hier ook wel een eigen vooroordeel in de weg: namelijk dat het niet leuk is om zelfgemaakte kadootjes te krijgen en / of dat bovengenoemde kadootjes te bescheiden zijn.

Ik ben heel nieuwsgierig of jullie nog leuke aanvullingen hebben op mijn lijstje én hoe jullie omgaan met het geven van kadootjes in het kader van consuminderen en / of zuiniger leven.

6 opmerkingen:

  1. Zelfmaakkadootjes waag ik me maar niet aan. Ik zou ook geen tweedehands dingen kopen of kadootjes durven doorschuiven. Allemaal dingen waar ik me niet prettig bij voel en niet aankomen bij de mensen om me heen.
    Toch heb ik afgelopen jaar flink bespaard; aan de kant van manlief werd al jaren driftig heen en weer geschoven met envelopjes. Daar waren ingewikkelde en strikte berekeningen voor. Aan het eind van het jaar kregen we als het ware onze inleg terug ;) Afgelopen jaar hebben we met steeds meer mensen de afspraak gemaakt om hier mee te stoppen (anderen kwamen ermee!). Vrienden hebben we vanaf het begin duidelijk gemaakt dat hun gezelschap op de verjaardag zeer wordt gewaardeerd, maar we niet doen aan kadootjes, bloemen (de gruwel) of geld geven aan elkaar. Men vond dat duidelijk bevrijdend!
    Alleen een paar kinderen doen we een bijdrage in een kadootje (de moeder regelt het zelf, want drie meisjes en ik geen flauw benul van wat meisjes van tegenwoordig wensen). Kinderen vinden een concreet kadootje nog echt belangrijk.
    Met een jubileum ed. proberen we toch iets speciaals te doen door met een groter aantal mensen iets samen te verzinnen oid.
    Van mijn ouders kreeg ik alleen nog commentaar op kadootjes (we hebben alles en kopen wat we willen was de boodschap). Dus sinds dit jaar doen we voor hen ook niks meer. Met kerst heb ik een doe-goodie gekocht. Echt een mooi kado voor wie 'alles heeft'. Kunst die ze waarderen heb ik geen verstand van en is boven mijn budget en vind ik zooo niet leuk om kado te doen.
    Ik vind het hele kadootjes geven zwaar overrated en uit de hand gelopen in ons land.
    Ik vind het prima zoals het nu is.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Alles wat je zelf kunt maken is leuk. Het gaat denk ik vooral om de presentatie; een jampot gevuld met iets is niet zo leuk, maar als je wat meer erk maakt van de verpakking kan het hartstikke leuk zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Laatste kadootje wat ik gaf was aan iemand die vijftig werd,...een pot zelfgemaakte mosterd.
    Ja, ik geef wel zelfgemaakte dingen zoals jam, een likeurtje, advokaat...of een tegoedbon voor een klus of iets wat ik voor hen kan doen...maar ik moet zeggen dat de mensen om me heen dat soort dingen juist waarderen...

    Mijn mooiste kadootje was een pot augurken...op een vakantie...een buurvrouw op de camping had gehoord dat ik daar gek op ben...de andere mensen lachten haar een beetje uit...maar, juist dat ze dát gaf, iets wat ik graag wilde, telt voor mij, ik vind nog steeds die augurken mijn mooiste kadootje...en natuurlijk heb ik die avond gesmuld van de augurken.

    Groet, Creanda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo Zena
    Ik ben het helemaal met je eens dat het geven van kadootjes hier zwaar uit de hand is gelopen.

    Gezien het belang wat in onze families aan kadootjes wordt gehecht denk ik dat niets geven geen optie is. Ik ga echter wel aan de gang met het terugschroeven naar leuke kleine kadootjes.

    Het is namelijk van de zotte dat wij (wij en onze familie) de kleinigheden die we elkaar door het jaar heen geven niet als kadootjes beschouwen. En die dingen zijn vaak nog het leukst om te krijgen / geven ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Daantje
    :-)) Ik vind het verpakken altijd het leukste deel!

    Dus dat komt mooi uit.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hallo Creanda,
    Wat leuk van die buurvrouw. En inderdaad: uiteindelijk gaat het er niet om hoe groot of duur een kadootje is, maar of de gever jou in gedachten had bij het kopen / maken / verzinnen.

    Wij krijgen elk jaar met kerst van manlief zijn familie kleinigheidjes. Dit jaar waren dat(van verschillende personen dus): een lekker stuk zeep, 1 hangertje voor in de kerstboom en een 10 cm groot nepkerstboompje wat steeds van kleur verandert.

    Zij doen dit elk jaar en vaak (niet altijd) zijn het zelfgemaakte dingetjes zoals een kerstbal of heel klein gevouwen kerstboompje.

    In het begin vond ik het een beetje overdreven , maar nu, een aantal jaar verder, vind ik het erg leuk dat een deel van onze kerstspulletjes van hen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen